Vijana wanaomtafuta kiongozi wa dini kwa msaada wa afya ya akili wanahitaji kusikilizwa kwa huruma, kupewa nafasi ya imani, na kuelekezwa kwa mtaalamu inapohitajika. Kiongozi wa imani anaweza kusaidia kutambua hatari, kupunguza aibu, na kuunganisha kijana na huduma salama bila kujifanya mtaalamu wa kila tatizo.
Dakika ambazo kusikiliza huwa jambo la kwanza
Jioni moja, Akinyi alikaa nje ya kanisa moja Nairobi akiwa ameshikilia simu yake bila kuitumia. Alikuwa amemtumia mchungaji ujumbe mfupi: “Nimechoka kujifanya niko sawa.” Kesho yake alikuwa na mtihani muhimu, lakini akili yake ilikuwa imejikita kwenye swali moja, kama angeweza kuendelea na masomo au angeacha kabisa.
Mchungaji aliposoma ujumbe huo, angeweza kumjibu kwa mstari wa Biblia pekee. Angeweza pia kumwambia Akinyi awe na imani zaidi. Badala yake, alimpigia simu na kumuuliza kama alikuwa mahali salama, kama alikuwa akifikiria kujiumiza, na kama kulikuwa na mtu wa karibu ambaye angeweza kukaa naye.
Kwa muda mfupi, jibu halikupatikana. Hatari ya Akinyi kubaki peke yake ilibaki wazi. Hapo ndipo hekima ya kiongozi ilihitajika, kwa sababu ushauri wa haraka ungeweza kufunga mazungumzo kabisa.
Kusikiliza kwa utulivu si udhaifu wa kiroho. Ni huduma. Kijana anaposema analemewa, mhudumu anaweza kuweka simu pembeni, kutomkatiza, na kurudia kwa maneno yake kile alichosikia. “Ninaelewa kuwa umelemewa, na nataka kuhakikisha uko salama.” Sentensi kama hiyo humsaidia kijana kuona kuwa maumivu yake yamechukuliwa kwa uzito.
Imani na huduma ya kitaalamu vinaweza kwenda pamoja
Imani inaweza kutoa tumaini, maana, jamii, maombi, na mtu wa kuaminika wa kuzungumza naye. Huduma ya kitaalamu inaweza kusaidia kutathmini hali, kutoa matibabu yanayofaa, na kuweka mpango wa usalama. Kazi hizi zinaweza kushirikiana bila moja kufuta nyingine.
Kiongozi wa dini anapaswa kujua mipaka yake. Kuomba pamoja na kijana kunaweza kuwa msaada mkubwa ikiwa kijana anakubali. Lakini maombi hayapaswi kutumiwa kumzuia kutafuta ushauri wa kitaalamu. Pia, tatizo la afya ya akili halipaswi kutafsiriwa moja kwa moja kama ukosefu wa imani, dhambi iliyofichika, au kushindwa kujidhibiti.
Kuna ishara zinazohitaji hatua ya haraka: kijana kusema anataka kufa au kujiumiza, kuwa na mpango wa kujidhuru, kuchanganyikiwa sana, kutoweza kubaki salama akiwa peke yake, au kuwa katika hatari ya mtu mwingine. Katika hali kama hizi, kiongozi anapaswa kumsaidia kijana kupata huduma ya dharura katika eneo lake na kumhusisha mtu mzima au mtu wa kuaminika, kwa kuzingatia usalama na faragha.
Kwa hali zisizo za dharura, kuelekeza kwa mshauri, mwanasaikolojia, daktari, au huduma ya afya inayotambulika kunaweza kufanyika kwa heshima. Kiongozi anaweza kusema, “Tutaendelea kukuombea na kutembea nawe, lakini jambo hili linahitaji msaada wa mtaalamu pia.”
Tengeneza mazingira yanayorahisisha kuomba msaada
Katika Atomic Habits, James Clear anaeleza umuhimu wa mazingira katika kuunda tabia. Tunapoongeza dalili zinazoonyesha hatua inayofaa na kupunguza vizuizi, hatua hiyo huwa rahisi kuanza. Kanuni hii inaweza kusaidia makanisa kujenga mazingira ambayo kijana haogopi kutafuta msaada.
Badala ya kusubiri kijana afike katika hali mbaya sana, kanisa linaweza kuweka taarifa wazi kuhusu mahali pa kupata msaada, kuwafundisha viongozi wa vikundi vya vijana kusikiliza kwa usalama, na kuwa na utaratibu wa kumunganisha mtu na huduma ya kitaalamu. Taarifa hizo zinapaswa kuwa rahisi kupata, kwa lugha inayoeleweka, na bila kumtaja au kumwaibisha mtu yeyote.
Kiongozi anaweza pia kuandaa mazungumzo ya faragha, kueleza mapema mipaka ya usiri, na kumwambia kijana ni wakati gani atalazimika kumhusisha mtu mwingine kwa sababu ya usalama. Hilo hujenga uaminifu kuliko kuahidi usiri usio na mipaka.
Akinyi aliporudi kuzungumza na mchungaji wiki iliyofuata, alikuwa ameenda kwa mshauri aliyependekezwa na mtu wa familia. Bado alikuwa na siku ngumu. Tofauti ilikuwa kwamba hakuwa akibeba mzigo huo peke yake. Mchungaji aliendelea kumuuliza anavyoendelea, bila kuchukua nafasi ya mshauri wake, na Akinyi akapata muda wa kuomba bila kuhisi kwamba lazima afiche maumivu yake.
Hatua moja ya busara kwa kila kiongozi
Kila kanisa linaweza kuanza kwa kuandika mpango mfupi wa rufaa: nani wa kuwasiliana naye, huduma zipi zinatambulika, nini cha kufanya wakati kuna hatari ya haraka, na namna ya kulinda heshima ya kijana. Mpango huo usibaki kwenye faili la ofisi. Viongozi wa vijana na wahudumu wanaohusika nao wanapaswa kuujua.
Pia, kila mazungumzo yanaweza kuanza kwa swali rahisi: “Uko salama sasa?” Kisha sikiliza jibu bila kuharakisha kulihubiri, kulipinga, au kulificha chini ya maneno ya matumaini.
Akinyi hakuhitaji mtu wa kumwambia kuwa kila kitu kingekuwa sawa kabla ya kuondoka kanisani. Alihitaji mtu wa kubaki naye kwenye ukweli wa wakati huo, kumsaidia kuchukua hatua salama, na kumkumbusha kuwa kutafuta msaada wa kitaalamu hakumfanyi awe na imani kidogo.
Comments
No comments yet.